آتش دوستی

اگر شعله ی آتش دوستی  خاموش هم شود خاکستر آن همچنان گرم می ماند ولی خاکستر آتش عشق سرد سرد است.

خدایا

به هر که دوست می داری بیاموز

که عشق از زندگی کردن بهتر است،

و به هر که دوست تر می داری،

بچشان که دوست داشتن از عشق برتراست!

معلم شهید شریعتی

خودخواهی یا دیگرخواهی

برایم مهم نیست که دیگران راجع به من چی فکر می کنند و بعد چه می گویند،برایم مهم است که من راجع به دیگران چی فکر می کنم و بعد هیچ نمی گویم و خودخواهانه نیست،بر خلاف آنچه بسیاری فکر

می کنند، اگر می گویم من به تایید دیگران احتیاجی ندارم.

و

یک جمله زیبا که یک جوری به حرفهای من ربط داره

از معلم شهید دکتر شریعتی،کتاب هبوط:

کوچولوی من

کوچولوی من برات خیلی کوچیکم اما بدون من آنقدر هم کوچیک نیستم تو خیلی بزرگی. نمی دونم مهربونی،خوبی خلاصه بگم منو داری اما یک چیز! خمیشه جواب سوالم را با سوال می دی. نمی دونم چه ریگی به کفشت هست اما بدون من همش صداقتم اما خیلی کمم.

کاش زمان ما را با خود نمی برد چون بعضی ها بدجوری سر راه آدم سبز می شند. حتی دل بی دلی را هم ندارند. زخم زبانشان خنجر بر دلم شده، حرفهای شیرین شان زهر بر جانم شده، حتی خنده شان مهیب ترین صدا بر سرم شده. می دونی چرا ؟! چون بدجوری زمانه بی دل شده. این روزا جواب گل را با گل می دند. کاش فقط گل بود بدجوری سنگ به دل می زنن. آخ اگه می دونستن که گاهی دل ها از شیشه هم ... .

اهر-فروردین ۸۵

خدای من

چندی است که نرانه ها نیز با من در افتاده اند. لب گشودن هم برای ما شده مصیبت. آخه می دونی اون تالایی به من گفت پیش همه خودتو رسوا نکن. شاید برا بغضی ها مروارید هم ارزش نداره. من نمی دونم بر تو و زمانه چه می گذرد، من می دانم که من منم و بیش از این هم نمی خواهم. من پرده بر اسرار می زنم و هزاران بار می شکنم اما می دانم این شکستن ها روزی وحدتی به جسم و جانم خواهد داد. آن زمان من آنقدرم که تو را با تمام وجودن اگر هم حس نکنم تصور می کنم. مردم مرا با دلم می شناسند اما من تو را با همه ی وجودم می شناسم. من می گم همه چیز با تو معنی پیدا می کند اما احمقان به ریش من می خندند آنجاست که احمقیت هم معنی پیدا می کند چون تو معنی پیدا می کنی(نمی کنی).

می دانم کمم اما تازه فهمیدم با این کمی هم که شده اندازه ی بعضی ها هم که شده می فهمم.بی عشق تو همه چیز هیچ است. یار من کسی ست که یار تو باشد. همزبان من کسی ست که در زبانش ترانه های تو باشد. همدل من آن است که در دلش تو باشی. آره با تو همه چیز و بی تو هیچ چیز.

اهر- ۸۵

دکتر علی شریعتی

Girl

Is there anybody going to listen to my story,

All about the girl who came to stay?

She's the kind of girl you want to  much it makes you sorry.

Still you don't regret a single day,

Ah, girl…girl…

When I think of all the times I've tried so hard to leave her,

She will turn to me and start to cry

And she promises the earth to me and I believe her,

After all there's time I don't know why,

Ah, girl…girl…

She's the kind of girl who puts you down

When friends are there, you feel a fool,

When you say she's looking good,

She acts as if it's understood,

She's cool, cool, cool, cool,

Ah, girl…girl…

Was she told when she was young,

That pain would lead to pleasure

Did she understand it when they said,

That a man must break his back to earn his day of leisure,

Will she still believe him when he's dead?

Ah, girl…girl…

انسانم آرزوست

گوشه ای از کتاب پیامبر و دیوانه

خرد و شور شما سکان و بادبان  کشتی روح شما هستند. هر گاه بادبان یا سکان شما بشکند به این سو و آن سو سرگردان می شوید، یا آن که در میان دریا بر جا می مانید.

زیرا که خرد اگر به تنهایی فرمان براند، نیروی باز دارنده  است و شور اگر نگهبانی نداشته  باشد، آتشی است که خود را هم می سوزاند.

جبران خلیل جبران

فرومجی سر خود را بالا گرفت و به چشمهای موزس نگریست و از درون منقلب شد.سپس جلو رفت و دستهایش را به مندلسون داد و همسر وفادار او شد. 

بی تو طوفان زده ی دشت جنونم

بی تو طوفان زده ی دشت جنونم
صید افتاده به خونم
تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم
بی من از کوچه گذر کردی و رفتی
بی من از شهر سفر کردی و رفتی
قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم
تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم
تو ندیدی
نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی
چون در خانه ببستم
دگر از پای نشستم
گوییا زلزله آمد
گوییا خانه فرو ریخت سر من
بی تو من در همه ی شهر غریبم
بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی
بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی
تو همه بود و نبودی
تو همه شعر و سرودی
چه گریزی ز بر من
که ز کویت نگریزم
گر بمیرم ز غم دل به تو هرگز نستیزم
منو یک لحظه جدایی نتوانم نتوانم
بی تو من زنده نمانم

ارسال از دوست خوبم هاجر خانم http://www.banooye-ordibehesht.blogfa.com/    

یک طرف هزاران خواهش و یک ظرف هزاران آرزو و آن طرف همه راستگویان. ای بی دل و با دل من هم راست

می گم اما از ته دل می گم.

ای خدا کاغذ خط خطی کردن هم شده واسه ما کار.چقذر بیچاره ایم ما. ببین بیچارگی ما را. می دانم ولی

می کنم. آخه یکی نیست بگه تو کجا و این حرفا کجا ؟

من آنقدر در دنیای خیالم گمشده ام که به خدا وقتی خود خودم را تصور می کنم وحشت می کنم. با خود می گم ای بابا چی بودی و چی شدی ؟ مگه تو همون نبودی که همیشه بر اوج بودی ؟ چی شد ؟!!!

من دیگر امروز نمی گم غرق اشکم. غرق خونم، خونی به سیاهی دل نامرد قلم که هی سیاهی ست که

می کشد بر این لوح سفید. دلم آنقدر گرفته مثل اینکه اهل خانه اش را تکه تکه کردند اما ای دل، دلت برا کی

می سوزه ؟ برا صاحب خانه ی سنگدلت ؟بی خیال. هی می گم بی خیال اما همه خیالا تو این بی خیالی ست.

تو که مرام دوستی داری می دونی چی می گم. شیشه ی دلم نازک نیسم سنگ دوستان خیلی بزرگه، خانه ی دلم خیلی کوچیک نیست غم دوست و دشمن زیاده، صبر ایوب ندارم اما انتظار پایان ندارد.

آخه من از چی و از کجا بگم. یکی شاعر می سه از زلف تا پای یار همه توصیف می شه اون یکی فیلسوف می شه...من چی بگم. من که هیچ کدام نیستم. من نفرینت کنم، من خیلی دوستت داشته باشمف من عاشقت باشم یا چی ؟ کدوم را می خواهی ؟ گاهی با خود می گم بچه شئی بابا ببین اومدی کجا گیر کردی. مردم را باش و خودت را.بی خیال شو این همه طعنه زدن کمت نبود. تو حتی از یار هم ثمری ندیدی تا چه رسد دوست.باز گفتم برای من خنجر دوست هم خوش است اگر دانم چرا می زند ؟

یکی میگه بابا رفتی دست به دامن کی شدی ؟ اون اگه دوست داشت بلای جونت نمی شد! اگه می رفت لا اقل پشت سرش را هم نگاه می کرد. من می گم باشه من هم خدایی دارم اگه زمان اینجا می ایسته شما همه حق اما... .

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

چرک نویس های یک دیوانه

سلام. من خوبم. امید همیشه امیدواره. می دونی به چی؟ به دوستی ها ، به رابطه ها ، به خدا ، حتی به تو و ... . کافی است که منو یک کم از نزدیک ببینی.اونوقت حس می کنی خودتو تو آینه می بینی.فکر می کنی دروغ می گم. نه بابا حقیقت داره من مثل آینه ام یا بهتر از آن که هم پاکه و هم نشونت می ده. چون آینه ها هم گاهی کثیف می شوند. می دونی چی را می گم ؟ آب، آب. آره شاید مثل آبم یا نمی دونم... . فقط اینو می دونم که اینقدر تو حرفهام صادقم که برای اونا خدا را شاهد می گیرم. اما گاهی وقتا می ترسم. می ترسم این روح آدمی از راه به در بشه. اما همیشه یک چیزی هست که تنهام نمی ذاره. آره اعتماد به نفس دارم یا یه چیز که بهم

می گه تو اشتباه نمی کنی. ولی اینو همه می دونن همه اشتباه می کنن ولی می دونی کی همه ی شک ها یقین می شه؟ اونوقت که بدونی تو جزئی از اونی. آره خودتو دست کم نگیر...

گاهی خنده ام می گیره. گاهی گریه ام می گیره. خلاصه تو کار این دنیا موندم.چه چرخشی. چه چیزا که تو این چرخش نمی بینی. آدم می مونه خودش را هم گم می کنه. دلش به حال خودش می سوزه. یک وقتایی می بینی اون کوچولوها که دوستش داشتی و کلی نازشو کشیده بودی یک هو پریده اند. ای بابا چی شده ؟ تا اینو می پرسی می بینی کلی از عمرت رفته و تو هنوز نمی دونی کجایی.

می دونی چرا گاهی آدم ها خیلی بیچاره می شند ؟ برا اینکه دیگران خیلی خودخواه می شند یا نمی دونم یک جورایی خودشون را گم می کنند یا فکر می کنند زیادی اند. نه از این چیزا خبری نیست تو همینی که هستی. یک انسان، یکی که من می گم اما نیاز به گفتن نداره شرمنده تار و پودش از لجنه. اونوقت خیلی هم افاده واسه این داره. بابا بس کن. چی شده مثلاً ؟! آبا نه این است که من و تو یا خاکیم یا آتش یا هر چی که باشه خلاصه جنسمون یکیه. اما ما فراموش می کنیم یا بهتره بگم زمانه ما را نو خودش گم می کنه. یک وقتایی می بینی

 برادر کشی هم مد شده .باور نمی کنی ؟ چرا ؟ باید باور کنی جون اونایی که خنجر به دل می زنن کمتر از برادرکشی نمی کنند. آره یک وقتایی می بینی دلها با کینه باز می شن. یک وهتایی می بینی دوستا برا همیشه دشمن می شن. چه حکایت غمناکی!!! دارم اینا را به خودم می گم و بدجوری گریه ام می گیره. شاید باور نکنی اشک تو چشام نفس نفس مس زنه.

من نمیدونم چی کار کنم. مثل بعضی ها دشمن بشم یا بعضی ها که از سر سازش در می آیند یا بعضی ها که بدجوری کشته مرده رفاقت دنیا هستند ولی من میدونم کار من دیگه از التماس و ناله گذشته... . باید کاری کنم که دنیا هم بهم حسوذیش بشه اگر چه دشمن خونیم بشه.

شاید باور نکنی به خاطر یک دوست داشتن کوچیک بازار سیاه دل به راه می اندازن اون ما حق نذاریم حتی بگیم دوستت دارم. یکی نیست بگه تو این سیاه بازار ذل کدوم دیوونه ی سفید پوشی ست که می خواد خرید کنه.بابا تمامش کن دیگه دوره ی راستی گذشته. ذیگه ریشه ها هم واسه گل ها کاری نمی کنند. ذیگه برگها هم واسه گل ها دست به دعا نمی شن تا چه رسد به اینکه خودشون را به آتیش بزنن.

یک کلمه هست که تا از آدما می پرسی می گن نشنیدیم یا بلد نیستیم یا بعضی ها ب انصافن می گن قبلاً بود نمی دونم حالا هست یا نه ؟ آره « صداقت » برا همه گنگ شده . دیگه حرف راستو از کبوتر ها هم نمی شنوی تا چه رسد به کلاغ های قارقاری.

دیگه کلید قفل ها عوض شده یا شکل ما ها شبیه آدم بدا شده. بعضی ها را هم می بینم شبیه یک تکه کاغذ شده . آخه همه حرمتش به اونه. آره بابا همون پول سیاه خودمون را می گم که الهی قربونش برم. تعضی ها مثل ماشینهای دو کاربراتور یا بدتر از اون مثل سگ های گشنه بذجوری بو می کشن.حتی اگه صداش را بشنون

گربه ی خونگیت می شن اما تف به روزگار این روزا بی پول اونم واست بول هم نمی کنه.

منو ببخش اگه کمی فلفلشو زیاد کردم آخه می دونی دهن بعضی ها خیلی شیرین شده چون بعضی ها خوب خود شیرینی می کنن تازه اسمش را هم می زارن هنر ... .

شده یک وقتایی قاتی کنی و به هر کی سر راهته فش بدی. آره تو اونوقت قاتی نکردی خود خودتی. خودتی و تمام حرف دلت. خوسحال باش چون گاهی دل شکستن ها واسه ما آدما از هزار ذروغ و تزویر خوبه. از من بپرسی می گم بیا و خنجر بر دل صاحب مرده ی ما بزن اما کلک نزن که بدجوری حالتو می گیرم. آخه من اونو دارم!

تا بر می گردی به پشت سرت نگاه کنی می بینی همه پلا پشت سرت خراب شده. جواب آدما همش مغذرت شده . ذیگه مرام و معرفت هم پولی شده. ولگردهای خیابون هم واسه بعضی ها رفیق شده. مکتب ما هم بد جوری خالی شده . یکی نیست بگه بابا یعضی ها خوب هالیشون هست. خیال نکنی چون اونا ساکتن تو زیاد

می دونی. واسه خاطر غرورت هم که شده دل می کشی. اما تعجب نکن. اینا کی اند ؟؟؟

اگه دیدی یکی زود از پیشت رفت یا که گفت ازت خسته شدم یا من و تو مال هم نیستیم یا که ... بدون که اونم قاتی آدم بذا شده یا یک جوری همه پشت به خوبی ها شده.

خلاصه بگم از هیشکی گوش نمی کنی از من بشنو از هیچی تعجب نمی کنی. از اونایی که واست سر و دست می شکنن مغرور نمی شی. تو این دو روز دنیا واسه دو تا کاغذ سفید از خود بی خود نمی شی. اگه که رفیق شدی سنگ به راه نمی شی. واسه خاطر آدم بدا هم که شده قاتل هیچ ذلی نمی شی. یا خار به چشم

بی دلان یا گل برا دلدار می شی.

حرف من زیاد و صفحه ی کاغذم تنگ. من گفتم اگه خوندی به خاطر بسپار. حرف من دیگه از نصیحت گذشته .قصه من درد دل بی دردان دردمند شده. یک جورایی درد دل همه زیاد شده.

کاشکی به یادم باشی. همیشه امید را داشته باش.

اهر - ۸۵

 دلتنگي

بدترين شکل دلتنگي براي کسي آن است که در کنار او باشي و بداني که هرگز به او نخواهي رسيد.

مفهوم عشق و تعاريف آن